PANİK ATAKLA YAŞAMAK

Panik atağa rağmen, yaşamak güzel şey be kardeşim...

İnsanın kendi beyniyle çatışması, düşüncelerini yönetememesi, bedenine hakim olup bedenini sakinleştirememesi ne zor bir şeymiş. 

İşte panik atak anında yaşanılan tam da budur. 

  

Panik atak esnasında ''ölüm gibi bir şey olur ama kimse ölmez'' sanırım en güzel tanımı bu olur... 

 

Benim, tehlikeli yollarında beraber yolculuk yapmaktan çekinmediğim, bazen teslim olduğum,   

bazen de var olduğunu unuttuğum,  

benim hayat yüküm.  

peşimi bırakmayan gölgem. 

  

Ne zaman uğrayacağını bilemediğim davetsiz misafirim.  

Dünyalar kadar korktuğumsun.  

Bu gün bu dizeleri yazdıranımsın ... 

Oysa yazdıklarım sadece yaşattıklarından  bir kırıntı. Tek tesellim ne mi? Geldiğin gibi gitmen oluyor...

                              

Panik atak tamamen kaybolmuyor hayatımızdan,  ama bu hastalıkla barışık olup, yaşattıklarına rağmen bu büyüleyici yolda😛 beraber yürümeye alışırsak, hayatımıza kattıklarıyla harika bir sihir yakalayabiliriz....

Panik atak aynı zamanda naif bir hastalıktır, kişiyi kitaplara, filmlere, müziklere, gizemli bir yalnızlığa yönlendirir. Bu da kişisel gelişim açısından hayatınıza büyük katkılar sağlar. Akıllı ve şanslı olanları  kendi yollarını bulmaya zorlar. 

 

 

 

Nasıl mı barıştım?

Öncellikle panik atağı tanımaya çalıştım.  Nelerden hoşlanıp , hoşlanmadığını deneyimledim. Uyum sağlamaya çalıştım. (Uyum sağlamak öğrenilecek bir şeydir.) Araştırdıkça gördüm ki yalnız değilim bu yolda. Bu da beni rahatlattı.

Çok düşünmüyorum artık akışına bıraktım. 

sükut!

Hastalık diye tanımlamayın, yoksa yenemezsiniz. Ben artık açıkçası yenmeye çalışmak da istemiyorum 

Benimsedim, alıştım.   

Dünyada bin bir türlü bela var...  

Panik atağın bana getirdiklerine odaklanıyorum (az insan çok huzur) götürülerine değil.  Unutma kendini ancak sen iyi edebilirsin. 

Vefalı dosttur kendisi, sizi kolay kolay  terk etmeyeceğinden ve her zaman yanı başınızda olacağından  emin olabilirsiniz.  

İlk başlarda pek geçinemesek de  şimdi aramızdan su sızmıyor, birbirimizle yaşamanın yollarını öğrendik. Sorunlarımızı beraber aşıyoruz.  

Kendimi yerden yere vuracak halim yok ya! 

Neticede yaşayıp gidiyorum onunla... Canım benim ya!😗     

Yaşam omuzlarımıza çok büyük ağırlık yükler. Bu adaletsizliğe yanıtımız, yükü cesaretle  taşımak olmalıdır.                          

Hiç keşke hasta olmasaydım demiyorum artık, beni ben yapan panik atak  ile aramda barışı sağladım... 

 

 

At kendini sokağa

Öylece çık istersen pijamalarınla
Nasıl göründüğüne, kimin ne diyeceğine aldırmadan
Herkese Merhaba de,
Herkese gülümse
İçinde ki hüzünleri parçalarcasına koş
Yalınayak.         CEM BÜYÜKKAYA