PANİK ATAĞIN RUH SAĞLIĞIMIZA ETKİLERİ

''elde var HÜZÜN...'' Panik atak ve getirileriyle mücadele eden biri, kendi  içsel yolculuğuna çıkarsa, hayatının içinde başka bir hayat bulur.   Yazacaklarım  aynı zamanda benim kendimi bilme, kendimi tanıma hikayemdir... Günlerdir tüm bedenimi, ruhumu saran duyguyu tanımlayacak bir kelime aradım durdum...  Ben istemesem de karanlık sözler döküldü dilimden, hayatım hakkında.  Bu aralar ışıltım yok, keyfim yok,  sanki bir fırtına var, ama sessiz!   A yın karanlık yüzü gibiyim... Acı, yorgunluk, hüzün ilham oluyor yazılarıma.     Aslında  biliyorum, içimdeki kargaşanın anlatınca da yoluna girmeyeceğini hafiflemeyeceğini, geçmeyeceğini.     Zihnimin içine çöreklenmiş, bitmek bilmeyen çatışmalarla... İşte yeniden buradayım !      Hem de hiç gitmemiş gibi ...    Yazdığım şeylerin içimden gelen cümleler olduğunu biliyorum.   Nerden geldiği belli olmayan çok saçma, deli saçması gibi cümlel...

Ruhsal  acılar, fiziksel acılardan daha korkunçtur...   İ çimizde     biriktirdiğimiz öfke, kaygı ,  stres bunun gibi bir çok şey ruhumuzu örseleyerek ruhsal yorgunluğa sebep olabilir. Yaşadığımız olumsuzlukların ruhumuzda bıraktığı izleri sıcağı sıcağına fark etmeyiz...  İlk başlarda fiziksel yorgunlukmuş gibi kandırır bizi. Önce elimiz, kolumuz yoruldu sanırız, sonra bakarız tüm bedenimizde, iliğimizde, damarlarımızda dolanmaya başlar, bu yorgunluk. Uzansam dinlensem geçer sanırız.  Geçmez...    Yanıldığımızı anlarız.    Ruhumuzu yoran bir çok neden olmasına rağmen, en çokta bize yaşatılanlara isyan edip,  sabretmek zorunda kalmak yorar ruhumuzu.     Son zamanlar benim de içinde bulunduğum durum...   Garip bir şekilde güçsüz hissediyorum kendimi. Kanadı kırılmış bir kuştan farksızım bu aralar. Ne yürümeye takatim ne de kimseyi dinlemeye gücüm var.  Kapısı kilitli bir odada oksijensiz kalmış gari...