Panik atak anında her şeyin farkında olsak da, vücut korku moduna geçtiği için her şeyden korkarız... Aslında kendimizi uzaktan değerlendirirsek ''korkudan korkmak'' gibi bir kısır döngüde olduğumuzu anlarız. O an aklımızda neler geçiyorsa o düşünce yapısını değiştirmemiz gerektiğini bilmeliyiz... Yine de baktık geliyor, biz kendimize güvende olduğumuz bunun geçici bir şey olduğu sinyalini verirsek, korku oluşması çok daha zorlaşır. İnsan neden yaşadığı hayatı, kontrol altına almaya çalışır ki? Kontrol altına alınan her düşünce ve davranış daha işkence verici bir duruma dönüşmez mi? Hayatı akışına bırakmaktır en doğrusu.. Ben ne mi yapıyorum? Panik atak geldiğinde karşısına dikilip, Eyy sevgili panik...
“YARIN İÇİN KAYGILANMAYIN... YARININ KAYGISI YARIN OLSUN.''